بنام سلطان ملکوت سلام دوستان به وبلاگم خوش آمدید مـطالبی کهمی خوانید حرفای دلمه خوشـحالمیشم نظر بدهید شاید نظر شمادوســـــت عزیز، انگیزه باشد براینوشتنم مؤید باشید ارادتمند شما مهساAdblock test (Why?)

بنام سلطان ملکوت سلام دوستان به وبلاگم خوش آمدید مـطالبی کهمی خوانید حرفای دلمه خوشـحالمیشم نظر بدهید شاید نظر شمادوســـــت عزیز، انگیزه باشد براینوشتنم مؤید باشید ارادتمند شما مهساAdblock test (Why?)

بنام سلطان ملکوت سلام دوستانبه وبلاگم خوش آمدید مـطالبی کهمی خوانید حرفای دلمه خوشـحالمیشم نظر بدهید شاید نظر شمادوســـــت عزیز، انگیزه باشد براینوشتنم مؤید باشیدارادتمند شما مهسا

نفس کشیدن در هوای نبود تو خیلی سخت تر از آلودگی هوای شهر است...!!!

پشت که به من کردی هوای شهر آلوده شد! عاشقی نمی کند پاییز چراکه رنجان است از نسیم آلوده ای که بغل کرده است برگهایش را...!

لبخند خدا را دیدم وقتی که بر اوج قدم نهادم!

کوهیار عزیز! آدینه نزدیک است نسیم عشق در راه بیابه دل کوه برویم کودکانه غلغلکش دهیم و بخندیم بنگر چگونه تکرار خواهد کرد خنده ی مارا بیاکه دلتنگ این مکرراتم

به جنگ خود می روم نفهمید و عاشق شد...!

برایت تحفه ای دارم در دل کوه نزد من بیا کافه ی دلم براه است یک فنجان چای آتشی لب سوز و لب دوز پر از غزل! به به چه شود!!!

امروز زود تر از خورشید بیدارشو کاغذهای مچاله شده و ته مانده های سیگار را دور بریز دست و رویت را وضو بده سجاده ات را پهن کن! زبانت را به دعا آغشته کن! عطر گل محمدی آرامت خواهد کرد شمعدانی های پژمرده را جان بده... پنجره را باز کن! اجازه بده نسیم سرد گونه ات را لمس کند بگذار تا چشمان پف کرده ات را ببوس...

ماه من آرام باش! ابرها ماندنی نیستند از پشت کوهها جادهها خیابانها کوچه ها دیوارها ثانیه ها در اوج تاریکیها تو که می درخشی نفسی دمیده می شود در من که می خندد به فاصله ها

گلی که هدیه کردی خشکیده است اما خاطره اش در وجودم دل دل می کند...

خزان مرا ببین! که چگونه بی تو، برگ لبخندش در گذرگاه زمان محو شده

نزد دریا چرا؟ اینجا سفره ی دلم است به وسعت دریای بیکران! بیا ساحل نشینش باش! و غرق کن در آن غمهایت را...

من اما! در فتح قله ها هیچ"من می" ندارم می روم در اوج دست خدا را بگیرم و ببوسم...!!! آرامش وجودم از اوست...

باز هم شب و رسوایی شهابی خودشیفته! باز سکوتی فریفته مویی شلخته! باز هم تداعی خاطره غزلی کذب! باز سیگار نصف و نیمه پریشانی لحظه! باز هم چشمانی خسته دلکی شکسته! باز واژه ای مچاله پایانی سه نقطه! باز این همه درگیری...! چای که سرد شد! هلک هلک افتاد چهره ی تو از یادم...!!!

سالهاست که آدینه نشین توام ای کوه! ای استقامت وجود! ای صلابت سبز! آمدم یاد بگیرم شکیبایی را ایستادگی را... اما این کمال تودر من اثر نکرد که نکرد! و باز همچنان فرو می ریزم در نبودش...!

به به! چه هوایی! چه پگاهی! چه نسیم دلربایی! چه گنجشکان مستی! کدام ساقی بساط عشق برپا کرده که درختان این چنین رقصانند...! برخیز و بر بوم زندگین غزل بکش...!

مقدس روزیست امروز برایت بنام اسطوره مهربانی سایبان بر سرت می اندازند تا مراقب زندگیت باشند سجاده عشق مهیاست که ثناگو باشی عشق و خوشبختی را... تقدیم به باران عزیزم

هیس!!! آرام باش! آرام بگیر! دل من! بخواب! این دنیا عقل ندارد درک ندارد تو بفهم! خدارو زمزمه کن یکم آرام باش! فقط یکم!!!